Onderweg doen we de Olduvai Gorge aan. Dit wordt wel de wieg van de mensheid genoemd, omdat vrijwel al onze voorvaderen hier
gevonden zijn (o.a. homo erectus, homo habilis en de australiopithecus). Het bijzondere is dat hier alles in keurige lagen bewaard is gebleven.
Het laatste stukje naar Karatu is geasfalteerd. Dat scheelt zowel in stof als in reistijd. In Karatu overnachten we in lodges.
Heerlijk weer slapen in een bed, en niet te vergeten: warme douches.
Omdat de truck de krater zelf niet in en uit kan, dalen we met een drietal jeeps af in de Ngorogoro krater.
Van boven af is geen leven te zien, doch nadat we zo'n 600 m zijn afgedaald blijken er gnoes, zebra's,
struisvogels, neushoorns, diverse antilopensoorten, buffels, en hyena's in te leven. 
De volgende ochtend maken we een wandeling door het dorp Mto Wa Mbu. Hier is een cultureel ontwikkelingsproject opgezet door de
Nederlandse organisatie SNV. Het doel is de lokale bevolking te laten profiteren van het bezoek van de
toeristen, en tevens de toeristen te informeren over het reilen en zeilen in het Afrikaanse dorpsleven.
Zo krijgen we aan het eind een maaltijd bereid door de dorpsbewoners, en wordt alles daarvoor bij de eigen lokale bevolking gekocht.
Maar voor het zover is worden we rondgeleid door het dorp, en brengen we een bezoek aan de medicijnman. Voor genezing maakt
hij gebruik van planten en kruiden uit de omgeving, vers danwel gedroogd.
Bij het dorp is een grote bananenplantage waar gele en rode bananen verbouwd worden.
Ze onderscheiden de bananen naar gebruik in drie groepen: om te eten, om te koken en om bananenbier van te maken.
Dat laatste heeft een belangrijke sociale functie. Als je iets met iemand te bespreken hebt,
doe je dat bij bananenbier. Ook wordt het gebruikt als vergoeding voor bewezen diensten en zelfs als een
gedeelte van de bruidsschat.
Een aantal van de groep maakt gebruik van het aanbod om het bananenbier te proberen.
Het bier is nog ongefilterd, en wordt geserveerd in een grote kom die rondgaat.
Er groeien hier in de buurt baobab bomen die een behoorlijke omvang kunnen krijgen. Ze zijn onmiddellijk te herkennen omdat het lijkt alsof de omgekeerd in de aarde geplant zijn, met de wortels boven de grond.
Het vrouwen-Maasai dorp dat we 's middags aandoen is waarschijnlijk speciaal voor toeristen opgezet.
De vrouwen verblijven er zes maanden en gaan dan terug naar hun eigen dorp. De leefwijze lijkt veel op die van de Samburu in Kenia.
Ook Maasai mannen mogen meerdere vrouwen hebben. Als een vrouw geen kinderen baart kan de man haar terugsturen naar haar ouders.
Er volgt een kleine discussie dat het onvruchtbaar zijn ook wel eens bij de man zou kunnen liggen. Op een gegeven moment komt de aap uit de mouw. De Maasai mannen delen onderling hun vrouwen. Als de echtgenoot er niet is, kan een andere man naar de hut van één van zijn vrouwen gaan, zijn speer voor de deur planten en daarmee het recht verwerven om gemeenschap met de vrouw te hebben. Eventuele kinderen behoren toe aan de echtgenoot.
 Speke Bay, Serengetti |
 Usambara mountains, Zanzibar |