Phuket

Phuket is een schiereiland en ons dorpje ligt aan zee, en dat brengt een aantal mogelijkheden met zich mee. Een klein groepje gaat duiken of snorkelen. Omdat het toch geen strandweer is, besluit ik om een brommertje te huren. Een brommer huren is niet duur (ca 200 Baht = 5 euro, exclusief benzine). Verzekering doen ze echter niet aan. Ik wil al protesteren onder het mom van "dan maar niet", als de reisleidster - die ook een brommertje gaat huren - al akkoord gaat. Het schijnt de normaalste zaak te zijn.

Het is heerlijk om zo door het Thaise land te rijden. We zoeken wat kleine binnenweggetjes op die zich door het berglandschap slingeren. Je ruikt de aarde, de planten, de Thai die eten aan het koken zijn. De brommertjes willen wel rijden. Zonder problemen trek ik hem door tot 90 km/u. Brommers horen helemaal links te rijden (men rijdt links in Thailand), doch als ex-motorrijder ga ik bijna automatisch telkens midden op de weg rijden. Het feit dat de auto's meestal toch niet sneller rijden dan ons draagt hier ook aan bij.

Op een gegeven moment besluiten we dat het tijd wordt om eens te gaan eten. In plaats van weer in een restaurant plaats te nemen, willen we nu gewoon eens ergens bij een lokaal stalletje gaan eten. We komen bij een stalletje van ijzeren golfplaten, op een punt waar het uitzicht erg mooi is. Dit moet het dus worden. Engels wordt er niet gesproken, doch we proberen duidelijk te maken dat we graag noedelssoep willen eten. Helaas, ze snapt het niet en we worden uitgenodigd in de "keuken". Hier staat een koelbox die opengaat. Binnenin ligt stukjes kip, garnalen en enkele niet nader herkenbare vissoorten. Ze maakt ons duidelijk dat we gewoon iets aan kunnen wijzen, en dan zal zij het wel voor ons bereiden. Omdat we onze zinnen op noedels gezet hebben, stellen we nog eenmaal de vraag "noedels ?". Als ze hierop haar hoofd schudt, besluiten we om verder te reizen. Gelukkig vinden we een eindje verderop wel een plek waar we noedelssoep kunnen eten.

Als we op goed geluk bij phromthem cape komen, blijkt dit de hoogste klif van Thailand te zijn. We hebben dan ook een mooi uitzicht over de zee. Er staat een boeddha beeld waar een paar honderd stenen olifantjes omheen zijn geplaatst, variërend van 5 tot 20 cm hoogte. Zoiets zou bij ons allang gestolen zijn.
De volgende dag is het weer beter, en besluit ik om toch maar eens op het strand te gaan kijken. Het zeewater is helder, heerlijk warm, en het wordt er niet snel diep. Heerlijk om in te zwemmen of gewoon een beetje te dobberen. Op het strand speel ik met een loslopende hond die zo mak is dat ik hem gewoon mee de zee in kan dragen.

Aan alles komt een eind, en ook aan deze vakantie. We vliegen terug vanuit Phuket naar Bangkok, daar moeten we 5 uur wachten voor we door kunnen vliegen naar Nederland. Omdat het vliegveld van Bangkok buiten de stad ligt, is er eigenlijk niet veel te doen. Achteraf zijn die vijf uur snel omgegaan. We hebben wat gegeten op het vliegveld, en bijna een half uur gelopen van de "domestic flights" naar de "international". We konden al op tijd inchecken, zodat we nog even tijd hadden om de zeer uitgebreide duty-free afdeling te bezoeken. Hier heb ik nog een flesje Thaise whisky gekocht voor ca 7 euro.

Home Video

Naast de losse videofragmenten heb ik ook een 14 minuten durende home-video over thailand online staan
Hij is te downloaden in twee formaten:
128 kpbs (ca 14 MB) in lage kwalieit
384 kbps (ca 48 MB) in redelijke kwaliteit

Hij is ook online te bekijken, dankzij Vimeo:

Thailand Video.
Thailand
Home